पछिल्लो साता राजनीतिक दलहरुले होनाहार नेताहरुलाई आगामी मंसिर ४ गते हुने संबिधानसभा निर्वाचका लागि सम्भाबित उमेदवारी चयन गर्नका लागि शिफारिस गरेर केन्द्रीय तहमा पठाउने काम गरेका छन् ।
कसलाई मतदान गर्ने भन्ने कुरामा बिचार गर्ने कामै गर्दैनन् । मतदाताले आफ्नो अमूल्य मतदान गलत ठाउमा प्रयोग गरेकै कारण निर्वाचनले दिने परिणाम सकारात्मक नभएको हुनसक्छ । संबिधानसभा निर्वाचनमा हामीले संबिधान लेख्न सक्ने क्षमता भएको नेता चयन गर्नु पर्छ भन्ने मान्यता होईन । बरु उनीहरुले देशको ढुकुटी खाली गर्नका लागि के कस्ता योजना अघि सार्न सक्छन् भन्ने बिषयमा बहस चलाउनु पर्ने हो कि ?
नेपालको एकमात्र रंगशालामा जारी साफ फुटबल प्रतियोगितामा नेपालको बिजयलाई सबैले प्रशंसा गरेका छन् । शुक्रबार प्रकाशन भएको एक अखबारको कार्टुन हेरेपछि मलाई संबिधानसभा निर्वाचन पछिको परिणाम पनि के हुन्छ भन्ने अनुमान लगाउन सजिलै होला भन्ने लागेको छ । फेरि पनि संबिधानसभाको बिकल्पका कुरा गर्नेलाई राज्यले छुट दिनेवाला छैन । यस्तो बिकल्पको खोजी गर्ने छुट पनि कसैले पाएका छन् जस्तो मलाई लाग्दैन ।
संबिधान बनाउनकै लागि संबिधानसभाको निर्वाचन गर्नु पर्दैन भन्ने बैद्य पक्षको भनाइलाई कसैले स्वीकारेका छैनन् । त्यसैले संबिधान बनाउनकै लागि मुलुकमा दोस्रो पटक पनि संबिधानसभाको निर्वाचन हुन लागेको छ । यसपटकको निर्वाचन पछि पनि संघीय गणतन्त्र चाहेका नेपालीले खोजेजस्तो संबिधान पाउने ग्यारेन्टी भने छैन । सबै दलहरुलाई आफ्नै खालको संघीयता चाहिएको छ । आफ्नै खालको लोकतन्त्र चाहिएको छ । सबैको साझा भावना समेटिने संबिधान बन्ला भनेर धैरै आशा नगरे हुन्छ ।
यतिबेला थोरै लचकता देखाउने हिम्मत नभएका ठूला भनिएका राजनीतिक दलहरुलाई आफ्नो साईज परिबर्तन होला भन्ने चिन्ताले पनि सताएको छ । साईज खोजेर बस्ने दलले मुलुकको गन्तब्य देला भन्नु केवल दिवास्वप्ना मात्र हो । नेतामा भएको यही एउटा दिवास्वप्ना बाँड्न सक्ने क्षमता हेरेरै भएपनि दलहरुले आगामी संबिधानसभाको निर्वाचनका लागि उमेद्वार छनोट गरेका छन् । २०६४ मा भएको संविधानसभा निर्वाचनको समयमा खसेको मत केलाएर चुनावी अभियानमा होमिएका संभाबित उमेद्वारलाई बधाई दिनु सिवाय नेपाली जनताले केही पनि गर्ने अवस्था छैन ।
No comments:
Post a Comment